Het was nogal zoeken naar het huis, het staat ook niet aangegeven. We vonden het pas na een paar rondjes, waarbij we ook al de ingang van het park voorbij reden. De eigenaar verhuurt volgens mij gewoon zijn eigen huis. Echt communiceren met hem lukte niet. Hij sprak gebrekkig Duits en nog gebrekkiger Engels. Ons Kroatisch is daarentegen wat verwaterd in de loop van de tijd, dus dat ging met handen en voeten. Wat hij wel voor ons klaar had gezet is een karafje rode wijn, uit eigen wijngaard. Een natuurlijk product, zelfs een medicijn, goed voor Metteke, terwijl hij naar haar buik wees. Wederom heb ik mij maar opgeofferd en het karafje leeggedronken in de avond.
Eerst zijn we in de middag nog even naar Sibenik gereden, ongeveer 10/15 kilometer vanaf hier. Wederom een mooi, oud stadje aan de zee. We liepen richting het kasteel, via vrij steile weggetjes. Respect voor Metteke dat het haar zo goed afgaat, nu ze voor de verandering eens flink wat meer buik meetilt dan ik. Het kasteel biedt een prachtig uitzicht over de baai en het stadje. Daarna maar weer terug naar onze villa. Het huisje staat aan een onverlichte weg een stuk lopen vanaf het dorp en is er echt niets te doen in de avond zonder een stuk te moeten rijden. We zijn wat tv gaan kijken en hebben voor de verandering eens het songfestival aan laten staan, dat concept is ook nog wel te begrijpen zonder de genoemde beheersing van het Kroatisch. Met dat karafje wijn werd ik nog bijna enthousiast ook.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten