Vandaag gingen we het park in. Eerst even rustig een paar minuten rijden naar de parkeerplaats. Daar haal je een kaartje en brengt een pendelbus je via een aantal haarspeldbochten naar beneden. Beneden ligt een wandelroute langs een stel watervallen. Je kan verder nog mee met een boot het meer over, dat hebben we even overwogen, maar niet gedaan. Behalve een leuk stukje varen schijnt dat ook niet zo denderend te zijn. Weinig aan gemist denken we dan.
De wandelroute liepen we wel. Dat deel heeft iets weg van de Plitvice meren, maar de begroeiing van planten is hier heel anders. Het groeide allemaal wat meer over de paden in plaats van er naast. Het deed ons wat meer aan onze trip door Costa Rica denken. Het is wel een stuk kleiner en ik denk in het hoogseizoen ook wat minder massaal dan de Plitvice meren. We hadden online foto's gezien dat mensen zwemmen onder de bekendste waterval in het park, de Skradinski Buk, fantastische naam. Zwemmen was echter met deze temperaturen geen optie, het water is echt ijs- en ijskoud.
Ze hebben neen restaurantje naast de watervallen met een klein terras, dat zal in de zomer wel bomvol zitten, maar voor ons hadden ze nu een plekje vrijgehouden. In Nederland zou je hier een bak patat ofzo verkopen, maar nu namen we koffie met een soort tapasplank. Ham, worst en kaas is heerlijk bij de koffie. Die Kroaten eten nog niet zo verkeerd. Daarna hebben we nog even een stukje gelopen, omdat die pendelbus nog een halfuur op zich zou laten wachten.
Eenmaal boven hebben we eerst lekker van de zon genoten bij ons huis. Verder is er amper wat te beleven in de buurt. Er zitten wel een paar restaurantjes op de weg van Sibenik naar het park. Daar hebben we in de avond gebruik van gemaakt. Het leek ons eigenlijk een tikkie te chique, maar de menukaart was verder vrij standaard. Het is ook rustig, dus ze zullen überhaupt blij geweest zijn met nog twee gasten. We kregen wel een grote kom met soep voor ons tweeën op tafel, lekker ouderwets voelt dat. Terug bij het huis schreeuwde de eigenaar, 'Erriek!' en maakt mij met handen voeten duidelijk dat hij gezien had dat ik de hele karaf wijn leeggedronken had. Ik had overduidelijk zo genoten, dat hij nog maar een karaf voor me neer had gezet. Klus, maar de klus werd die af wel geklaard.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten